2022
tillbaka till Sverige
weer naar Zweden
Dethleffs Trend T 7057 EBL
JAAAAA, we mogen weer en we zijn weer op reis. Momenteel zitten we in Zweden en genieten met volle teugen. We proberen per 5 dagen deze website bij te het Wifi-bereik. We hopen dat jullie deze met ons meegenieten.
Voorbereidingen
Maart
We huren nu voor de derde maal een Camper bij Booij Dethleffs Campers Almere en dat bevalt ons prima. (https://www.booijcampers.nl/)
Voor je op reis gaat organiseren ze altijd een avond om alle ins en outs van de camper uit te leggen, door de corona crisis hadden we nog niet zo’n avond mee gemaakt en hoewel we na de vorige reizen al het een en ander weten, steek je toch wel weer wat nuttige tips op. Buiten dat was het een gezellige avond.
Voorbereidingen.
April
Ok hoe vaak heb ik de route al aangepast? Geen idee. Vaak!
Was het plan eerst om via de bruggen terug te gaan naar Naderland, hebben we nu bedacht dat we langer in Zweden kunnen blijven als we weer met de boot terug gaan naar Rostock. Dat betekent dus dat we halverwege meer dagen hebben om in Zweden te reizen. Bovendien kwam ik er achter dat onze eerste twee dagen in Zweden samen vallen met 1e Pinsterdag en de Zwedens Nationale Feestdag. Ook wil je niet op een doordeweekse zondag voor een dichte deur staan bij een museum of leuke winkel. Dus route zo plannen dat we op zondag in een Nationaal Park zijn of ergens een leuke wandeling kunnen maken.
Je wilt natuurlijk ook van alles zien en hoe meer je leest in bladen, boeken of ziet op youtube hoe meer je weer aanpassingen maakt in je reisschema. Helemaal niet erg maar soms vergeet je dan weer een andere camping te zoeken en staat er een verkeerde sitecode bij die dag. Best nog ingewikkeld maar wel super leuk om te doen. We moeten nu ook nog een boot terug boeken en zijn al voorzichtig al onze camperspullen aan het bijeen zoeken. Toch prettig als je nu al weet wat er nog gekocht moet worden. Volop voorpret dus.
Voorbereidingen
Mei
Omdat we ook een beetje lekker in conditie willen zijn, om lekker veel te gaan wandelen en fietsen op vakantie, lopen we iedere week in een fijn natuurgebied. Zo togen we ook naar Oisterwijk. En daar leek best op Zweden, veel bos en meren. Helaas ook in een ander op zicht die we niet zagen aankomen. Maar nu wel! Ik werd letterlijk leeg geprikt en was de trotse bezitter van 16 muggenbeten.
Wat een vreselijke jeuk tot gevolg had. In Nederlandse producten zit vooral Ammoniak en andere middelen die niet helpen. Gelukkig hebben we vanuit vorige reizen nog Duitse en Noorse middelen. Die geven al wat meer verlichting. Raar dat Antihistamine, een echt werkende stof in Nederlandse middelen niet worden toegestaan. Maar Nico vond een oplossing. In Allergietabletten tegen bijvoorbeeld Hooikoorst zit het wel en dit middel helpt wel en is vrij verkrijgbaar. 1 pilletje heeft me bevrijd van een gek wordende jeuk. En we gaan nu voorbereid op vakantie!
Dag 1.
Vandaag gaat we, is het echt waar, kunnen we!
In vliegende vaart pakken we alles in en vertrekken rond 4 uur ’s middags van huis.
Met een fijn zonnetje in de rug en 100 km per uur zonder echt veel file ( behalve op de afsluitdijk) schieten we lekker op.
Na Groningen stoppen we even voor een broodje en koffie, lekker makkelijk in de camper.
En gaan daarna snel weer door, na nog een tankbeurt komen we bij half 1 ’s nachts aan op de camperplaats. (Sitecode 54133 ) We vinden nog een plekje en gaan meteen maar slapen.
Dag 2.
Het is heerlijk ontwaken en we hebben een prachtig uitzicht op de waterweg richting zee.
Met een flip en gekookt eitje en voor de eerste keer koffie uit de percolator hebben we een rustige start van deze dag. We hebben er een lekker zonnetje bij en kijken naar de vele zeilboten die voorbij komen. Ook 2 driemasters zijn voorbij gekomen.
We eten warm in de camper en gaan via een tankstation voor verse broodjes en diesel op weg naar de boot. Het inchecken gaat snel, hier geen rijen voor de security, na een uur of 2, we waren wat vroeg, kunnen we aan boord. De boot is propvol geladen met vracht, auto’s, campers en zelfs een trein. Helaas duurt het laden heel lang en vertrekken we een uur later dan gepland. Met een paar knopen sneller dan normaal probeert de kapitein de verloren tijd in te halen. Waarschijnlijk is ie diverse malen geflitst want we kwamen op de geplande, 21:30 uur, aan in Trelleborg. Vandaar reden we in een half uur naar Bara. Op de parkeerplaats van het kasteel Torup hebben we overnacht. (Sitecode 12611)
Dag 3.
Eerste Pinksterdag. We ontbijten in de camper en lopen een rondje in de Kasteeltuin. Er zijn diverse soorten tuinen aangelegd en in het ochtendzonnetje is het een fijn ommetje. Daarna vertrekken we naar de Kvarnfallet in Knäred. We rijden door de prachtige natuur van Småland over verstilde wegen en dichte bossen. De Kvarnfallet is een soort stoomversnelling slash waterval bij een gewezen houtzaagmolen. We moesten eerst over een hangbrug om de waterval te bereiken waar we over de stenen in de rivier vlakbij konden komen. Het water bevat erg veel ijzer en dat geeft het water een bruine kleur. Na dit uitstapje reden we naar onze slaapplaats voor vandaag bij een Alpacaboerderij. (sitecode 59463)
Het is een kleine camperplaats mit nur deutschsprechende leute. Gewapend met een vragenlijst doen we een rondje over de boerderij en komen van alles te weten over deze kleine kameelachtigen. De camper staat met de neus richting de weilanden en dus zien we de wollenbeestjes steeds voorbij lopen. Super leuk. Op een bankje voor de camper zitten we heerlijk naar de jonge alpaca’s te kijken als er vlak naast ons een grote zwarte adder voorbij kronkelt, de vraag is nu wie er harder schrok. Na de maaltijd gaan we ’s avonds nog zo’n 10 km fietsen op zoek naar wild, we zien wat hertjes en hazen, helaas nog geen eland gespot. De dag wordt gezellig afgesloten auf Deutsch aan de stamtafel.
Dag 4.
Wakker worden met Alpaca’s voor de camper en ijskoud water uit de douche. Er blijkt een zekering kapot op de boerderij, gelukkig is het snel opgelost maar oh wat ben ik wakker! Nico gaat douchen in de camper, een voordeel van het hebben van een camper. We vertrekken weer van de boerderij en door wederom het prachtige landschap van Småland gaan we richting de Danska Fall. We zien een rode eekhoorn midden op de weg zitten die zich met een enorme sprong in veiligheid brengt. Onderweg stoppen we bij een heideveld met middenin een mooi uitzichtpunt. Dit is het Mästocka Ljunghed Natuurreservaat. Aan gekomen op de parkeerplaats van de Danska Fall lopen we een route van 1 km naar de waterval. Terug nemen we de wat langere route langs de kleinere Prästafallet, de plaats waar vroeger een ijzermolen stond en langs werkhuisjes die er ook niet meer stonden. Na het avontuurlijke pad berg op en af te hebben volbracht, jawel de hele 1,7 km, gaan we verder met de camper naar Smålandsstenar. Vanuit de camper zie ik een kraanvogel in het veld staan. In Smålandsstenar bekijken we 5 cirkels bestaande uit rechtop staande stenen waarin vroeger tussen de 3e en 7e eeuw na chr. werd begraven. Daarnaast is een klein openluchtmuseumpje met gebouwen uit 1700-1800. Het is gesloten maar we kunnen er wel even rondkijken. Na dit cultuur-historische uitje rijden we naar de eerste camping op deze reis in Holsljunga (sitecode 100285). Dit is ook de enige camping die we vooruit hebben geboekt omdat het vandaag een nationale feestdag is in Zweden. ’s Avonds doen we een rondje van 1,8 km langs een deel van het meer waaraan deze camping zich bevindt. Her en der staan langs de route wat fitness apparatuur opgesteld en voor ons op het pad kruipt een hazelworm over de weg. O.K. ook eng.
Dag 5.
Het wordt een wat regenachtige dag en er blijkt nog veel dicht te zijn. Het vakantieseizoen begint hier pas op 15 juni, dus we moeten ons veelal zelf vermaken. Eerst rijden we naar Hedared waar een prachtige staafkerk staat. Deze staafkerk is de enige middeleeuwse staafkerk van Zweden. De bouw ervan begon rond het jaar 1500. Het Mariabeeld is nog ouder, deze komt uit de 13e eeuw. Een vriendelijke man die het gras aan het maaien was liet ons binnen en toonde ons vol trots het kerkje.
2e stop op de route was het spoorwegmuseum in Anten, wat gesloten was. We hebben even rond gekeken en zijn toen maar weer verder gereden.
In Gräfsnäs bezochten we een gesloten slot, logisch. Het was ook eigenlijk meer een ruïne. Het slot werd gebouwd in 1550 en brandde af in 1834. In het bij gelegen park stonden wat oude panden met onder andere een smederij. Er naast gelegen ligt een draaischijf waarop de stoomtrein van Anten naar Gräfsnäs met de hand wordt gekeerd. We rijden daarna door naar de camping in Vargön (sitecode 27686). Deze camping ligt tegen de Halleberg aan en vlak naast de camping stort de Byklevsfallet zich naar beneden. We gaan met een stijl pad omhoog naar de bovenkant van de waterval en lopen door op een route die halverwege overging in een andere route met dezelfde kleur. We besluiten daarop naar beneden te lopen en komen uit midden op een fietscross terrein.
Langs de weg lopen we weer terug naar het stadje en de camping. Net voor een flinke regenbui zijn we terug in de camper.
Dag 6.
We hebben vandaag alleen een einddoel omdat de Elandfarm waar we heen wilden in Ed dicht is.
Het is een regenachtige dag en we besluiten toch de route naar Ed te nemen om misschien wel een eland in het wild te spotten. Ergens zag Nico een bord naar een bezienswaardigheid en we besloten, ondanks dat we niet wisten waar we naar toe reden er maar heen te rijden. Na 3 kilometer zagen we eigenlijk niets anders dan een camping en omdat het weggetje niet uitnodigde om met een Camper van 7,5 m te keren besloten we maar door te rijden, dan maar weer op zoek naar elanden en naar bereik want dat hadden we inmiddels ook niet meer. Gewoon weg maar volgen we komen altijd wel weer ergens uit, en jawel hoor na zo’n 15 km kwamen we weer in bereik en op een grote weg terecht. Na een lunch op het parkeerterrein van de dichte elandfarm reden we naar de camping in Håverud (sitecode 29466). Als we er aankomen klaart het weer eindelijk op. We staan aan het water bij 1 van de sluizen. In Håverud zijn 4 sluizen (niveau verschil is 9,9 m) en het beroemde aquaduct. Het is ook de enige plek in Europa waar zowel een snelwegbrug, treinbrug als waterbrug op dezelfde plek samenkomen. Het aquaduct gaat over de stroomversnellingen in de Upperudsälven. Uiteraard hebben we dit grondig bekeken. Ook zijn we nog in het streek-histerisch museum geweest en rond gekeken in het Dalsland centrum. Daarna hebben we ons gestort op de was die we al 2 dagen proberen droog te krijgen maar in de natigheid van de afgelopen 2 dagen is dat niet gelukt, en hoera deze camping heeft een wasmachine en droger. We lopen er de komende dagen keurig bij.
Dag 7.
We vertrekken met een fijn zonnetje en : alles ziet er anders uit als de zon schijnt!
Langs het Dalskanaal heb je vele sluizen en we bezoeken er nog 1, de Mustadfor sluis in de stad Dals Långed. Hierna rijden we door naar Glaskogens Camping (sitecode 9714). De route is er een om niet snel te vergeten, af en toe lijkt het wel een achtbaanrit in de Efteling, maar mooi! Helaas nog steeds geen Eland gezien. Op de camping krijgen we een prachtige plaats in het bos en aan het water. Zelden zo’n ruim opgezette camping gezien. Dit is ook de uitgelezen kans om de kano’s te gebruiken en al gauw dobberen we dan ook op het meer. Er staat geen wind en er zijn geen golven. Hemels. Iedere steen lijkt z’n eigen meeuw te bezitten, maar verder zien we er weinig dieren. Dit actieve uitje bevalt ons zo goed dat we ’s avonds nog een rondje gaan.
Dag 8.
Tijdens het ontbijt werden we verblijd met een rode eekhoorn die vlak naast de camper ook zijn ontbijt zat te nuttigen. Wat schattig om het rode beestje te zien eten. Na het inpakken van de kano’s gingen we op pad. Wederom hadden we een prachtige route over kleine wegen en door bossen en over bergen. Weer geen eland, je zou haast gaan geloven dat ze niet bestaan. Ik ben in kabouters gaan geloven die zie je veel meer. We drinken koffie op een prachtig uitzichtpunt wat uitkijkt over het dal van de Mellan-fryken, een best groot meer. In Ekshärad bekijken we een prachtige middeleeuwse kerk en bijzondere grafzerken. Daarna rijden we naar de Bradfallet, een waterval van maar 10 meter hoog maar wel indrukwekkend breed en krachtig. De rivier bevat vele stenen en stroomversnellingen, niet iets om van af te kanoën. Na de waterval loopt de rivier door een canyon. We lopen langs een pad langs de canyon en op de brug aan het einde heb je en mooi overzicht in de kloof. Daarna rijden we door naar camping Alevi in Fastnäs (sitecode 11712). Een camping wederom in handen van Duitsers, maakt niet uit m’n Duits wordt hier in Zweden steeds beter. We staan aan de rivier de Klarälven, prachtig uitzicht weer en op een paar kleine regenbuitjes mooi zonnig weer. We eten een hamburgermenu op de camping, gemaakt door de eigenares. Het scheelt weer eten koken en afwassen zal ik maar zeggen. (Het was best lekker hoor.) In het bos naast de camping zouden volgens de eigenaar elanden zitten, maar ik denk dat er kabouters wonen. We hebben geen eland gezien. De tijd lijkt hier niet stil te staan, volgens de Koekoek die we hier horen is de klok op hol geslagen. Wij hopen echter dat de tijd stil blijft staan want we genieten vol op en willen nog lang niet naar huis.
Dag 9.
De dag begint anders dan we gepland hadden. Gisteren bleef het klepje van de wc openstaan en wilde met geen mogelijkheid meer dicht. Na ruggenspraak met Booij te hebben gehouden bleek er op afstand niet veel aan te doen te zijn. Dat zou betekenen 2 weken geen eigen wc. We zijn toen gaan kijken op internet of er en reparateur in de buurt zat en kwamen uit bij RV Masters in Hagfors. Niet super ver weg van de camping en gerund door 2 Nederlanders Robert en Ingrid Holsderver. Ik kende het bedrijf door de vlogs van de Mazzel Camper (https://youtube.com/c/DeMazzel ), en laat vanmorgen Dick Breukhoven van de Mazzel daar nu ook zijn en ons snel en vakkundig uit de brand (eigenlijk uit de shit) hebben geholpen. Wij konden weer opgelucht op pad. We namen de 62 weer terug langs de camping van afgelopen nacht en door naar Fämtfallet. Een prachtige waterval. Helaas was een deel van de 62 afgezet en moesten we 11 km over een omleidingsroute die ze in Nederland niet eens open durven gooien. Super slecht dus. Rustig aan en niet zonder vloeken komen we aan bij de waterval. De totale valhoogte is 100 meter op een afstand van 1 km. Onderaan de waterval is een natuurlijk zwembad met zwemsteiger. Ik zou het niet aanraden tenzij je van ijswaterzwemmen houdt. We hebben het pad naast de waterval gevolgd waar ook borden staan met geschiedenis over de watercentrales en houtzagerij die hier ooit stonden. Een prachtige omgeving. En oh, kijk nou we vinden uitwerpselen van een Eland. Het begin is er.
Na dit natuurschoon zijn we op weg gegaan naar Mora Camping (sitecode 56702) helaas moesten we daarvoor weer over de omleidingsroute. Daarna gaat de route eenvoudig noordwaarts. Het landschap verandert langzaam, de bomen worden kleiner en het landschap wat kaler. We zitten nu echt in Midden Zweden. Aangekomen op de camping, na een heerlijk kopje koffie doen we boodschappen in de plaatselijke supermarkt. We kunnen weer even vooruit de komende dagen. Op de camping zagen we een kramsvogel, deze vogels komen in de winter in Nederland, nu zitten ze dus hier. Ze maken een vreemd geluid, het lijken wel opwindvogels. Grappig als ze voorbij komen.
Na het eten zijn we even op het strandje gaan kijken en hebben we een mooie zonsondergang gezien.
Dag 10.
We starten met een zondagsontbijtje, lekkere broodjes en een eitje erbij. Daarna gaan we op pad naar Hamra National Park in Ljusdal. Het werd gesticht in 1909 als een van de eerste nationale parken van Europa. Het park is gelegen op twee platte moreneheuvels aan het meertje Näckrostjärnen. Vrijwel het hele gebied bestaat uit oorspronkelijk naaldbos. De oudste sparren zijn ongeveer 300 jaar oud. In het park lopen elanden, bruine beren, euraziatische lynxen en af en toe vreelvraten en wolven. Wij zagen alleen een paar vogels en drie kleine hagedissen die zich warmden op de planken in de zon. In het veenmos gebied loop je op een plankenpad en in het bos over de vele boomwortels en stenen. We liepen 2 routes (paars en geel), in totaal 5,5 km. Hierna reden we naar Särna Camping (sitecode 67068) niet ver van de Noorse grens. Na de inspanningen in het park en de toch lange autorit waren we best moe. Maar we staan weer prachtig met uitzicht op een meer en bergen met Sneeuw !!! er op. Halverwege de rit ernaar toe passeren we Sveg, het noordelijks gelegen dorp op onze route door Zweden. Vanaf hier gaat we weer zuidwaarts.
Dag 11.
Het is heerlijk ontwaken met zicht op het meer en de bergen waarop nog sneeuw ligt. We gaan na het ontbijt op pad naar het Fulufjällets Nationaal park met daarin de hoogste waterval van Zweden, de Njupeskär. Ja watervallen bevallen ons wel. De waterval heeft een totale hoogte van 93 meter en een vrije val van 70 meter. Het park op zich en de wandeling naar de waterval zijn ook zeker de moeite waard. Voor we aan de wandeling beginnen drinken we koffie met een taartje in het restaurant (fika) We hebben mooi weer en de wandeling is goed te doen tot soms best pittig. Het zicht op de waterval is prachtig. In de verte zien we donkere wolken naderen, wel prachtig om te zien. We maken toch even voort op de terugtocht en eten in het restaurant. Als we terug zijn bij de camper begint het te regenen. Voor de bui binnen, perfecte timing. We gaan nu naar Camping Orsa (sitecode 70094) waar we 2 nachten blijven staan. Onderweg regent het af en toe en dan rijden we weer in een lekker zonnetje. Plots rijden we echter op een stuk weg waar het net gehageld heeft, en hard ook. Er ligt een dikke laag hagel op de weg en ook in de omgeving is alles wit. Vreemde ervaring. Op de camping zoeken we een plaatsje aan het water zodat we eventueel morgen nog kunnen gaan kanoën. Het is een best luxe camping net als 2 dagen geleden in Mora, een First Camp. Lekker alle was kunnen doen en ook nog kunnen drogen, heel fijn. We lopen een rondje langs het strand van deze grote camping en zitten heerlijk in de zon te genieten onder de luifel van de camper. De dagen zijn hier erg lang, om 12 uur ’s nachts is het nog best licht buiten. Voor mij een nadeel bij het slapen want ik hou erg graag van een helemaal donkere slaapkamer. In de camper komt veel licht binnen en daardoor ben ik vaak om 4 uur al weer wakker. Ach ja een luxe probleempje, deken over de kop en slapen maar. Morgen weer een dag.
Dag 12.
We gaan op berenjacht. En wel in het Orsa Rovdjurspark, vertaald het roofdierenpark. In een ruim opgezette dierentuin op een best steile helling naast de skipiste gaan we op zoek naar Veelvraten, IJsberen, Lynxen, bruine beren, tijgers, sneeuw luipaarden, wolven en uilen. Het valt niet altijd mee ze te zien maar we hebben ze wel allemaal gezien en gefotografeerd. Bij de IJsberen zagen we de 6 maanden oude tweeling met hun moeder en de Kodiak beer nam uitgebreid een bad. De bruine beren waren aan het stoeien en de katachtigen deden waar ze goed in zijn, slapen. Heel even keken ze wat slaperig om zich heen. De wolven wilden zich wel laten fotograferen en zaten vlak bij het hek, de uilen met 3 takkelingen konden geen kant op dus dat was ook een makkie om ze op de gevoelige plaat vast te leggen. We hebben ons best vermaakt. Na een korte stop bij de benzinepomp en supermarkt zitten we nu heerlijk voor de camper. Heerlijk rustig alleen de buren zorgen voor wat reuring omdat hun kleine kindje (met zwemvest) de vijver in valt, moeder springt er gekleed achteraan en vist het kindje weer op het droge. Ze kan daarna haar mobiel uitwringen. Zo maak je nog eens wat mee.
Dag 13.
Het beloofd weer een mooie dag te worden, het zonnetje schijnt en we gaan vroeg op pad. Eerst rijden we naar de Dollarstore in Mora. Waarom? Omdat het kan! Het is een hele grote action en je vindt er altijd wel iets wat je altijd al niet nodig had. Als echte koopjesjagers zijn we er voor openingstijd. Waren we zo vroeg weg van de camping?
Hierna begint het echte programma van vandaag. We gaan naar Nusnäs, daar worden de echte Dala paardjes gemaakt. Ik heb er thuis al twee van Ikea, maar dat is imitatie, fake, not the real deal. Er zijn in het kleine plaatsje 2 fabriekjes die bijna tegenover elkaar staan. We bezoeken ze allebei. Je kunt er zien hoe de paardjes uitgezaagd worden, geschuurd en geverfd worden. Erg kunstig allemaal. Aan beide fabriekjes zitten uiteraard twee shops vast. Ook die bezoeken we beide. Trailer achter de camper want twee Dala paardjes gaan mee naar huis. Super blij met m’n traditioneel rood en niet zo traditioneel zwarte paardje, handbeschilderd en afkomstig uit de 2 verschillende fabriekjes.
Hierna rijden we naar de camping van vandaag in Tällberg (sitecode 24287). De route was niet erg lang vandaag dus we komen tegen 3 uur al aan bij de camping. We mogen zelf een plaats uitkiezen en staan dan ook eerste rang aan het water. Dat is erg uitnodigend om de kano’s op te blazen en het water op te gaan. Dat doen we dus ook. Het is heerlijk op het Siljan meer. Een prachtig meer met mooie kleine eilandjes er in. Het is echt genieten. De avond brengen we voor de camper door, kijkend naar een mooie zonsondergang over het meer.
Dag 14.
Met de uitzicht op het mooie weer ontbijten we en vertrekken naar Leksand. Een plaatsje wat vooral bekend is om z’n ronde knäckebröd. Vlakbij de kerk, die zich aan de oever van de Österdalälven bevindt, ligt het oudste openluchtmuseum van Dalarna. Het werd opgericht in 1899. Het was gesloten maar dat betekend niet dat je het niet kunt bezichtigen. Alleen naar binnen in de huisjes kan niet. Er staan boerderijen en bijgebouwen uit verschillende eeuwen en het is interessant om te zien hoe er vroeger werd gebouwd. Het oudste huis stamt uit 1516. In het centrum staan twee beelden van elk 2 meter hoog. Ze zijn gemaakt door Lasse Gudmundsson. Het zijn Masen en Kullan. Zij staan voor de bevolking van Leksand dat in vroeger tijden zwerftochten moesten ondernemen om elders seizoenswerk te verrichten omdat er in Leksand geen werk voorhanden was.
Na Leksand rijden we over een prachtige weg door de bossen naar de kopermijn in Falun.
Men begon hier met koper delven rond het jaar 800. Naast koper is er ook sulfide, zink, lood, bismut, zilver en goud gevonden. In de 17e eeuw werd dit gebied het belangrijkste industriegebied van Zweden. Vanaf de 18e eeuw ging het echter bergafwaarts. Uiteindelijk is de mijn op 8 december 1992 gesloten. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Typisch voor dit monument (UNESCO lijst sinds 2001) is het grote gat in de grond. Dit gat is ontstaan in 1687 door een enorme instorting. Hierna is het gat steeds groter geworden door de mijnactiviteiten. Nu is het 95 meter diep en 350 meter breed.
Rond het gapende gat staan oude, originele mijngebouwen die te bezoeken zijn tijdens een rondwandeling rond de mijn. Ook heb je hier prachtige vergezichten over de omgeving van Falun. Naast de mijn staat de fabriek die de kenmerkende kleur van de huizen hier maakt, het Falun rood. We bezochten het museum en liepen de mijn rond. Het was best warm en de zon scherp. Daarna hebben we ons op de Fika gestort en een bezoekje gebracht aan het shopje. Het geheel is best wel commercieel opgezet en we moesten zelfs betalen voor het parkeren. Dat is voor het eerst sinds onze vakantie. Al met al was het bij half 3 dat we weer vertrokken bij de mijn. We zouden naar een camperplaats gaan bij de zilvermijn in Sala, maar omdat het nog best een stukje rijden was en er
maar een beperkt aantal campers kan staan besloten we een camping in Sala op te zoeken. (sitecode 73397). Net hier aangekomen begon het hard te regenen en viel er een klap onweer. Een goed moment om het reisverslag te typen en een boek te lezen.
Dag 15.
Goeeeeedemorgen. Dag 15 al weer. De tijd gaat veel te snel. We hebben vandaag een kastelen route op het programma staan en eerst nog even naar de zilvermijn in Sala wat voor gisteren eigenlijk op de planning stond. De mijn is nog niet open maar dat is hier helemaal niet erg, je kunt alles bekijken en er is een leuke route om te lopen en de geschiedenis van de mijn te lezen op info bordjes. De mijn zelf willen we toch niet in. Het was in bedrijf vanaf de 15e eeuw tot 1908. De diepste schacht is 155 meter diep. Er zijn verschillende kraters waar de mijn is ingestort. Naast de zilvermijn is een grote dagbouwmijn, de Tistbrottet. Daar wordt dagelijks kalksteen gedolven tot een diepte van bijna 200 meter, om onder andere bouwplamuur te worden.
Hierna gaan we naar Strömsholm kasteel of paleis, want het barokke paleis uit 1550 is een Zweeds Koninklijk Paleis. Het is gelegen op een eiland in de Kolbäcksån rivier, wat er door diverse stroomversnellingen best woest omheen stroomt. We krijgen een rondleiding van Katharina die het café runt maar voor ons en twee Zweedse bezoekers deze even dicht gooit.(ook hier heerst personeel tekort) Het paleis ziet er aan de buitenkant best mooi uit maar de binnenkant is een soort koninklijke Oke-box. Als er iets nodig was in een ander paleis werd het hier vaak vandaan gehaald. Veel staat er dan ook niet meer en bij wat er staat of hangt denk je toch stiekem, dat was zeker te lelijk om mee te nemen. Op de bovenste etage bevindt zich een kleine kapel waar veel huwelijken worden gesloten. Heel lang hebben er militairen in het paleis gewoond en er is nu nog niet genoeg geld om het op te knappen. Arme koning. En over de koning gesproken, hij bezoekt morgen het paleis omdat achter het paleis het hippische centrum van Zweden ligt en morgen de Grand National wordt verreden. Na het paleis inspecteren we voor hem nog even de tuin en gaan daarna in het café wat inmiddels weer open is aan de fika. Hierna gaan we naar het volgende kasteel Stora Sundby. Het is een prachtig kasteel wat nog particulier bewoont wordt maar de tuin is vrij toegankelijk. Achter de tuin staat een grote runesteen en liggen de overblijfselen van een eerder kasteel. Omdat het best warm is en de zon net zo gemeen steekt als de muggen gaan we al gauw weer de camper in op zoek naar onze overnachtingsplek voor de nacht. Het wordt Camping Djulobadets in Katrineholm (sitecode 69982). Onderweg richting Katrineholm zag ik, o hemel, 4 poten van een Eland op een pad staan, de rest van het mysterische dier zat helaas verborgen achter de bomen. Net bekomen van de schrik lopen we ’s avonds een rondje over de camping en aangrenzende bloemen en fruit tuin en het daarachter gelegen openluchtmuseum. Op de camping zijn live optredens van twee artiesten en we eten een ijsje op het terras. Ook hier roept de koekoek. De tijd gaat veel te snel.
Dag 16.
Het miezert vanmorgen, dus vanaf de camper aangekomen bij de douches kun je eigenlijk gelijk rechtsomkeert en je hoeft je alleen nog maar af te drogen. We rijden vandaag richting Granna. Langzaamaan wordt het weer beter, zelfs zonnig. We stoppen eerst nog bij de Bergs Slussar. Op de waterroute tussen de Oostzee en Kattegat – het Götakanaal – zijn er maar liefst 64 sluizen, omdat er in het land een hoogte verschil van 91 meter is. De trapsluizen bij Berg zijn het bekendst. De boten gaan daar in totaal 19 meter omhoog of omlaag, over zeven sluizen verdeeld. Als wij er aan komen wordt er net een grote toeristenboot geschut. De boot past net in de sluizen en het is een leuk gezicht om de boot omhoog te zien komen en daarna het water over de sluisdeur te zien lopen als een soort waterval. Hierna hebben we 2 zeilboten gevoeld door de diverse sluizen. Toen hadden we het spektakel wel gezien en zijn we via een stuk snelweg en een mooie route langs Vättern, het op 1 na grootste meer van Zweden wat je dus ook gewoon meer (Vättern) noemt. We kwamen daar steeds borden tegen met een max. snelheid van 60 terwijl het eigenlijk 80 is. Vreemd, dachten wij tot ons, terwijl we even op een parkeerplaats aan de koffie zaten, een groep wielrenners voorbij kwam met begeleidingsvoertuig er vooraan. Na de koffie reden we een tijdje achter deze groep aan. 60 km naar beneden, 30 km weer berg op. Nu viel het ook op dat her en der mensen langs de kant de
wielrenners aanmoedigden. We bleken midden in de Vätternrondan te rijden. Een wielronde van 315 km, ’s werelds langste recreatieve tour rond het Vätternmeer. We checkten in bij Gränna Camping (sitecode 56331) en zijn daarna naar het centrum van Gränna gefietst. Daar krioelt het van de snoepwinkeltjes en dito toeristen. Gränna is bekend om typische rood-wit gestreepte zuurstokken in de vorm van kleine wandelstokjes, die polkagris genoemd worden, en om zij jaarlijkse ‘ballonnen dag’ ter ere van poolreiziger Salomon August Andrée, die omkwam in 1897 toen hij met z’n ballon de Noordpool bereiken wilde. Wij hoppen van winkeltje naar winkeltje en in diverse shops kun je ook zien hoe de zuurstokjes gemaakt worden. Met diverse souvenirs komen we weer naar buiten. Suiker voor een jaar ongeveer. We zien ook nog diverse wielrenteams voorbijkomen. Na een ijsje, oh we zijn zo zoet bezig vandaag, fietsen we via de supermarkt terug naar de camping. Daar storten we ons in het Adventure Minigolf. Het zijn leuke banen met makkelijke en zeer moeilijke banen en creatief vormgegeven. De verliezer kookt daarna het eten en ik eet het lekker op. (Ik zal niet verklappen wie er verloren heeft). Het waait behoorlijk over de camping en het meer en we doen een loopie rondom het zwemgedeelte van de camping in het meer. Het water spat hoog tegen de rotsblokken en er soms ook over. Prachtig om te zien, al kreeg ik 1 keer de volle laag. Met een mooie zonsondergang over het meer kwam ook deze vakantiedag weer tot een einde.
